Post Uzdrowienie duszy i ciała

Kiedyś po obiedzie odprawiałem egzorcyzm. Szatan mówi: Z pełnym brzuchem mnie nie wyrzucisz! Post jest umartwieniem siebie i jest potężna siła, bo jest mocą Krzyża.

A to przecież moc Krzyża powstrzymuje działanie Złego w tym świecie, bo Chrystus zbawił nas i zniszczył dzieło złego ducha właśnie na Krzyżu. Ta moc pokonała Złego. Asceza zawsze prowadzi do miłości, bo jest mocą krzyża i umieraniem dla innych. Kto wytrwa, otrzyma wielkie dary od Boga.” O. Marcin Ciechanowski OSSPE, egzorcysta Praktyka duchowa postu i jej znaczenie dla rozwoju duchowego chrześcijanina zostały w okresie po Soborze Watykańskim II bardzo zaniedbane. Wystarczy wspomnieć, iż w niektórych krajach katolicy nie są zobowiązani do jego praktykowania, poza czasem Wielkiego Postu. Niniejsza książka przypomina, ze w chrześcijańskiej tradycji post należy do istotnych praktyk ascetycznych, a w połączeniu z modlitwa i jałmużna stanowi najważniejszy czynnik wzrostu duchowego oraz zaporę przed pokusami i atakami diabelskimi. Wielu świętych zalecało post jako formę ekspiacji i współudziału w męce Chrystusa. Człowiek staje się wówczas pokorny, ze świadomością, ze jest prochem. Pokora i uniżenie odstraszają je jak egzorcyzm. Jak pisze hiszpański egzorcysta, o. José Antonio Fortea: „Zły doskonale wie, ze umartwienie jest mocą przepotężna, jest mocą Krzyża. A moc Krzyża powstrzymuje oddziaływanie Złego na ten świat. (…) Demon wie, ze komuś, kto wchodzi na drogę umartwienia, o ile wytrwa, Bóg udzieli daru miłości bardzo obficie. (…) Demon bardziej nienawidzi ascetów niż kościelna hierarchie czy samych egzorcystów. Egzorcysta wypędza jednego, dwa czy tuzin demonów. Człowiek, który się umartwia, powstrzymuje w sposób znacznie potężniejszy wpływ demoniczny na tym świecie”.