Za krawędzią klifu nie czeka nic prócz śmierci. I nie ma tam nadziei.
Inspektor Louise Blackwell nie wierzy w zbiegi okoliczności. Śmierć kobiety, której zwłoki znaleziono u stóp klifu, łudząco przypomina sprawę sprzed zaledwie kilku miesięcy. Na miejscu zdarzenia natrafiono na list pożegnalny zawierający te same słowa co list pierwszej ofiary: „Śmierć to nie koniec”. To nie może być przypadek.
Weston-Super-Mare od czasu tamtej sprawy nie jest już spokojnym nadmorskim miasteczkiem. Teraz, kiedy wydarzyła się kolejna tragedia, Louise jest niemal pewna, że ktoś stoi za tymi desperackimi czynami. Okoliczności wskazują, że już niedługo ofiar może być więcej. Czyli to nie koniec.
Przełom w śledztwie pozwala Blackwell uwierzyć, że jest blisko rozwiązania, że ma sprawcę na widelcu. Ofiar jednak przybywa, a twardych dowodów wciąż brak. Czy inspektor Louise Blackwell zdoła powstrzymać maniaka, czy będzie musiała uznać, że wróg jest nie do pokonania?
#obsesjazemsty #zemsta #zbrodnia #śmierć #zagadka #morderstwo #kryminał #harpercollinspolska
[skrzydełko]
– Jak się nazywała? – spytała Louise.
Technik nie odrywał oczu od kobiety, jakby próbował wyłowić jakiś sens z tego bezkształtnego ciała.
– Claire Smedley, pani inspektor – odparł.
– Dziękuję – powiedziała.
W tym momencie, choć marudziła, że w jej obecnej pracy wieje nudą, niczego tak nie pragnęła, jak uciec z tego namiotu, byle dalej od biedaczki leżącej u jej stóp. Odór i mdląca atmosfera przywołały tyle złych wspomnień, że z chęcią by się odwróciła i wzięła nogi za pas. A jednak uklękła obok medyka sądowego.
Dempsey nosił maskę, ale po zmianie zmarszczek mimicznych wokół oczu poznała, że się uśmiechał. Kilka tygodni po przyjeździe do Weston spędziła z nim noc. Popełniała gorsze błędy, najbardziej jednak żałowała tego, że odbiło się to na ich relacjach zawodowych, choć Dempsey udawał, że nic się nie stało.
– Chyba mamy następną, której zachciało się fruwać – odezwał się na powitanie.
(fragment tekstu)
Szybka wysyłka
